De Renderklippen is een prachtig natuurgebied op de Veluwe bestaande uit met heide begroeide stuwwallen omringd door voornamelijk dennenbossen. Een gebied wat zich op nog geen 10 minuten loopafstand van mijn huis bevindt. Maar, zoals zo vaak gebeurt als je ergens dicht bij woont, ik heb er nog nooit gefotografeerd als de heide in bloei staat. Dat moest er vanochtend dus maar eens van komen!

Gisteren waren de omstandigheden ideaal: mist en een mooie zonsopkomst. Maar toen was ik niet in de gelegenheid om op pad te gaan. Vanochtend wel. En al waren de omstandigheden dan wat minder, ik heb ontzettend genoten van al het moois de natuur te bieden had!

Ik ging op stap met een groothoeklens (10-20 mm) en de door mij veel gebruikte 70-200 mm. Beide objectieven heb ik ook daadwerkelijk gebruikt. Omdat ik meestal met een groot diafragma fotografeer om de scherptediepte te beperken, zijn de sluitertijden kort en is een statief vaak niet nodig. Soms gebruik ik het dan toch om de exacte compositie/uitsnede te bepalen. Met een statief onder de camera heb ik daar nu eenmaal meer rust voor. Voor de zekerheid had ik het statief dus toch maar meegenomen (uiteindelijk niet gebruikt).

Bij aankomst was het nog redelijk donker. Bij het maken van onderstaande foto maakte ik dan ook gebruik van een heel klein invluflitsje om de voorgrond wat op te lichten. Ondanks het vroege uur, is de zon net na zonsopkomst toch al redelijk fel. Daarom gebruikte ik een grijs verloopfilter om de lucht wat donkerder te krijgen. Natuurlijk had ik ook een belichtingstrappetje kunnen maken om er later een HDR-foto van te maken, maar wat ter plekke kan, doe ik liever ter plekke.


Vervolgens ben ik doorgelopen naar het vennetje wat zich achter op de Renderklippen bevindt. Zonder dit soort elementen is het lastig om een heideveld boeiend in beeld te brengen. Het blijft dan een grote paarse vlakte. Mooi om te wandelen of te fietsen, maar fotografisch niet zo interessant. Ik ga dus altijd op zoek naar vennetjes, paden of mooie bomen.

Onderweg kom ik nog wat bijenkasten tegen die natuurlijk ook op de foto moeten. Heidehoning!

En natuurlijk moest ik ook even langs 'mijn' eik, een boom die jullie al vaker in mij blog gezien hebben: in de sneeuw en als 'strobist-model'. Nu in de bloeiende heide.


Na een klein uurtje fotograferen, betrok de lucht. Net voordat de bui in alle hevigheid losbarstte, was ik gelukkig weer binnen!

In dat uurtje fotograferen deed ik voldoende ideeën op om me voor te nemen het familieportret wat voor a.s. zaterdag gepland staat op de hei te maken! Opdrachtgever gebeld, ze zijn akkoord! Nu maar hopen dat het droog is....

camouflage bij wildfotografie

Tijdens de bronsttijd gaf ik natuurlijk weer de nodige workshops m.b.t. het fotograferen van wild. De ene deelnemer komt dan met een fel roze shirt naar de Veluwe, de ander met een camouflagepak. In Nationaal Park De Hoge Veluwe maakt het niet uit hoe u zich kleedt, daar zijn de dieren aan mensen gewend. Maar wat is wijsheid wanneer u de vrije natuur in trekt?

De neus en de oren van edelherten zijn vaak veel beter dan de ogen. Een hert is daarbij ook nog eens kleurenblind. Maar het ziet wel contrasten! Voor wat betreft de kleding is het dus belangrijk geen lichte of fel gekleurde kleding te dragen. Draag liever kleding in bruine, groene of zwarte tinten. Camouflagekleding is meestal niet nodig.

Omdat de oren van het edelhert erg goed zijn, is het wel aan te raden geruisloze kleding te dragen. Verder is het van belang om uw silhouet te verbergen. Een hert dat een silhouet van een mens ziet (ieder mens is voor hem een potentiële jager!), zal op de vlucht slaan. Maak u zelf dus klein en blijf tussen de struiken. Beweging zal een hert doen opschrikken. Moet u zich verplaatsen, doe dit dan langzaam. Vermijd abrupte bewegingen.

Ons gezicht is natuurlijk hartstikke wit. Wat kan helpen is het dragen van een pet waarvan de klep het gezicht in de schaduw brengt. Of een pot zwarte-pieten spul.... En wat dan te doen met de witte lenzen van Canon? Een lenscoat biedt uitkomst! Of het kopen van een Nikon natuurlijk ;-)

Zoals gezegd doet de neus van een edelhert het prima. Gebruik daarom geen geparfumeerde zeep, parfum of after shave voordat u op pad gaat en benader het dier tegen de wind in.

Wildlife Photographer of the Year gediskwalificeerd!

Er is de afgelopen tijd veel onrust geweest over de foto die de prestigieuze wedstrijd Wildlife Photographer of the Year won. Men kon zich niet voorstellen dat deze foto daadwerkelijk in de vrije natuur c.q. met een wilde wolf gemaakt was.

Na uitgebreid onderzoek door een deskundig panel is nu de conclusie getrokken dat het om een afgerichte wolf gaat die voor fotografische doeleinden kan worden gehuurd.

In de competitie Wildlife Photographer of the Year is het werken met dierlijke modellen niet toegestaan. En dus is de winnaar gediskwalificeerd.

Nadat de uitslag van de wedstrijd bekend gemaakt is, worden de winnende foto’s getoond op een rondreisexpositie. Deze is ook in het Museon in Den Haag te zien. De foto van ex-winnaar José Luis Rodriguez zal uit de tentoonstelling worden verwijderd. De fotograaf ontkent overigens nog steeds stellig dat de wolf op de foto een afgericht dier is, dus deze diskwalificatie zal nog wel een staartje hebben.

Ik baal natuurlijk enorm van het feit dat de natuurfotografie hiermee weer negatief in het nieuws komt. Na verhalen over het voeren van bitterballen aan vossen op de Hoge Veluwe en het verstoren van nesten door vogelfotografen, komt dit er nu nog eens bovenop.

Voor de meeste natuurfotografen is de liefde voor de natuur de reden om zich met deze tak van fotografie bezig te houden. En gelukkig vertellen de meeste natuurfotografen ook eerlijk dat ze de foto’s in een wildpark gemaakt hebben (wat m.i. niets afdoet aan de kwaliteit van de foto). Dus voor alle duidelijkheid: onderstaande foto werd in Apenheul gemaakt!